Genieten van de omgeving, oud en nieuw en een ietwat raar begin van het nieuwe jaar

 Vorige week woensdag zijn we weer heerlijk op de fiets gestapt, op naar Sagres. Daar hebben we langs de rotskust gewandeld om een aantal caches te zoeken. Wat een prachtig uitzicht steeds! Niet te dicht langs het randje....

En beestjes... De derde is een zoekplaatje: een enorme sprinkhaan met schutkleuren...

Op de terugweg nog even langs het surfstrand. Enorm druk was het daar, er lagen wel zoveel surfers in het water dat ze mekaar voor de voeten 'liepen'! Dat hebben we niet vastgelegd, wel een mooi sfeerplaatje...

En nog even afsluiten met een drankje en een hapje op een terrasje😀😎

Een heerlijke vegan burger!

De jaarwisseling is wederom rustig verlopen. We hebben ons met opzet oudejaarsavond weer buiten gewaagd en zijn door het dorp gelopen.... weer niets, helemaal niets, uitgestorven! En geen geknal, hoe heerlijk is dat! We hebben de hele avond spelletjes gedaan samen, zeer gezellig en wat zo leuk was: ik heb deze keer meer spelletjes gewonnen dan Wil! Heel bijzonder!

Om 12 uur naar voren om met alle campinggasten naar het vuurwerk te kijken en elkaar gelukkig nieuwjaar te wensen, gezellig! Cathia had wat hapjes klaar staan, allemaal zoet helaas... o.a. een soort oliebol gevuld met room/pudding.... bijzonder! 

Nieuwjaarsdag hebben we zeer nuttig besteed: de douche/opslagruimte helemaal leeggehaald en uitgemest! Dapper hoor, maar heerlijk dat het klaar is. Daarna begon het enorm te regenen helaas, maar niet geklaagd, we hebben al zoveel mooi weer gehad!

Op een gegeven moment kwam er een Franse camper, met een chauffeur die nogal moeite had met inparkeren, de camperplaats op. Hij luisterde niet naar de aanwijzingen van Cathia helaas. Resultaat: hij reed met de rechter achterhoek tegen onze voorkant aan en schoof ons zo'n 30 cm naar achteren! We schrokken enorm, Wil stormde al scheldend naar buiten: hoe je het in je hoofd haalt om zo'n lange camper te kopen als je niet kunt rijden! Luister dan naar Cathia, zij weet hoe het moet! Dit alles in het Engels, maar deze Fransman verstond er geen woord van helaas... Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik zijn gegevens wilde hebben, die heeft hij keurig gegeven en zijn excuses aangeboden.

Er lijkt alleen een deuk in het nummerbord te zitten, maar we zijn met de achterkant ook opzij geschoven (de stelpootjes waren van de blokjes af geschoven). Allerlei buren kwamen kijken en goede raad geven: onder de motorkap kijken (is de radiateur nog heel?), de motor starten... Alles leek goed te zijn.

We hebben vandaag eerst contact opgenomen met de verzekering en gevraagd hoe te handelen. We komen pas in april in Nederland terug, en als de garage dan iets constateert pikt zijn verzekering het hoogstwaarschijnlijk niet meer. Dus, advies: een eind gaan rijden en kijken of je iets merkt. Zo ja, naar een garage en laten vastleggen wat er aan de hand is. In ieder geval vast een schadeformulier invullen.

Dat hebben we gedaan, en we hebben zo'n 50 km gereden, heen en weer naar de dichtstbijzijnde grotere stad (Lagos), dan konden we meteen even wat speciale boodschapjes doen. Na die boodschapjes, terug bij de camper, bleek dat er ook nog een beschadiging in de hoek linksachter zat. Echt een deuk met een scheurtje in het materiaal. Maar dat kan niet van het akkefietje van gisteren gekomen zijn! Dat móet op de P gebeurd zijn, want we staan al weken in Vila do Bispo, en het zat er daar nog niet. Waardeloos! Na tel. overleg met de garage zijn we weer naar binnen gegaan in de bouwmarkt en hebben een tube kit gekocht, om het in ieder geval tegen vocht te beschermen. Wat een gedoe! Als we in april terug zijn moet de garage het herstellen....

Gloria reed fantastisch op onze rit van vandaag, er is verder niets aan de hand gelukkig. Maar de schrik zit  ons nog steeds in het lijf.... Ons huis werd gewoon met geweld verschoven terwijl we erin zaten! Gelukkig kunnen we er nu ook weer om lachen, en we zijn enorm blij dat het zo afgelopen is! De verbazing over de rijstijl van de Fransman blijft....

Een van de campinggasten, een Nederlandse dame, gaf ons nog het advies om zoveel mogelijk getuigenverklaringen te verzamelen. Zij had daar veel ervaring mee als oud-medewerker van een verzekeringsmaatschappij. Het is gelukkig niet nodig, maar onze enige getuige is Cathia en die voelde zich er heel vervelend onder.... We gaan er van uit dat we alle 'ongeluk' met Gloria meteen op de eerste 2 dagen van het jaar hebben gehad!

We wensen al onze lezers een heel goed, gezond, liefdevol nieuw jaar toe zonder brokken!😍

Vakantiegevoel

 Vrijdag hebben we gezorgd dat we alle groente voor de kerstdagen binnen haalden, heerlijk vers in de markthal! En nog even de laatste boodschapjes bij de Lidl, en nog een keer.... handig hoor...

Zaterdag kwam mijn nicht nog een keer, nu alleen. Ze heeft weer heel veel verteld over de fam. Huizinga, daar weet ze veel van! Ze is ook op bezoek geweest bij fam. in Amerika. Mooi die verhalen!

Zondag hebben we weer een mooi stuk gewandeld hier. De brandweer heeft weer een mooie kerstuitstalling😁

En als het donker is ziet het er zo uit:

De narcissen bloeien hier al!

Vandaag, dinsdag, hebben we een eind gefietst, naar het strand. Dat blijft toch een uitdaging hier hoor, veel klimmen en dalen! We kwamen weer langs de menhir van vorig jaar😀

Op dat punt kun je echt aan 2 kanten zee zien in de verte, prachtig!

We zijn naar 2 strandjes geweest, 1 om een cache te vinden

vlak bij een diepe kloof😱

en 1 om naar de surfers te kijken

Het was een heerlijke zonnige dag, en zo blijft het voorlopig ook. We zeggen dagelijks tegen elkaar hoeveel geluk we hebben dat we hier mogen zijn!

Nog steeds in Vila do Bispo

Het is deze week toch echt beter weer gelukkig. Nog steeds wel af en toe wat regen, en de wind is ook een bekend verschijnsel hier. Maar als je half december buiten kunt lopen en zitten in een shirtje, dan klagen we niet!

We hebben echt het gevoel dat we hier een poosje wonen, en doen dan ook gewone dagelijkse dingen. Zo af en toe gaan we er op uit, maar we wandelen voornamelijk in de omgeving. We komen dan weer van die enorme agaves tegen.... En het zicht op Vila do Bispo blijft prachtig!

De herder met z'n kudde trekt de laatste dagen steeds in de omgeving van het dorp rond, we horen regelmatig de koeienbellen... alsof we in de Alpen zijn! Deze koe heeft wel een héél gevaarlijke plek opgezocht om te gaan grazen....

Gelukkig hebben wij al een poos geleden besloten geen vlees meer te willen eten, want als ik deze lieve beesten zie hoef ik ze echt niet op m'n bord!

Woensdag was een prachtige dag, niet teveel wind, en we hadden echt zin om weer es te gaan fietsen. Naar de vuurtoren op het uiterste puntje, dat was het plan. Maar onderweg zagen we het al.... zeemist! Vooral op de andere punt, bij Sagres; de vuurtoren lag gelukkig nog in de zon.

Onderweg prachtige bloemen gespot en gefotografeerd, en de brem begint al te bloeien!

De zeemist kwam toch ook steeds dichter naar ons toe! Het levert wel weer mooie plaatjes op...

De vuurtoren stond in de steigers helaas, de friettent stond er ook niet, maar we hebben heerlijk een biertje gedronken op het terras in het zonnetje!

We hebben ons wederom verbaasd over de vissers die hun leven wagen door op een smal richeltje tegen de rots aan, op grote hoogte, te gaan staan vissen. Één was er zelfs zo gek om in een holletje te gaan zitten. Wel gezekerd aan een touw, maar hoeveel zekerheid geeft dat? Als hij valt slaat ie te pletter tegen de rotsen... 

We hadden daar nog een zeer bijzondere ontmoeting met een jong Engels gezin met 2 kinderen. Het oudste jongetje, 6 jaar jong, was enorm gebiologeerd door de hanger die Wil altijd draagt: de levensboom met chakra-kristallen. Het gesprekje wat ontstond met het jochie was zo bijzonder! We kregen een knuffel toen ze weer door gingen.... hartverwarmend!

De mist kwam nog meer binnen rollen, dus we zijn maar weer terug gefietst. Verder het binnenland in was er weer niets aan de hand en fietsten we in de zon.... Zo gaat dat hier dus.

Donderdagochtend kregen we bezoek van mijn nicht en haar vriend. Ze hebben hier een vakantiehuis, vlakbij Aljezur, het is de bedoeling dat ze zich hier permanent gaan vestigen als ze met pensioen zijn.

Bijzonder, en heel leuk, om familiebezoek te krijgen als je zo ver van 'huis' bent!