We volgen de bruine borden

  Donderdag 6-7

Juffrouw Roos doet het weer helemaal geweldig na de reparatie! We zijn zo blij om weer ‘zonder zorgen’ op weg te zijn!

We zijn vandaag weer een stukje verder gereden over de weg langs de kust en zijn bij 2 bruine borden even van de weg af gegaan. Het eerste bord leidde ons naar een kerk, daar hebben we even rondgekeken.

  

  

Een bijzondere kroonluchter en een enorme ladder……

  

  

Bij het tweede kwamen we terecht in een historisch dorpje aan de kust. Leuk! We hebben eerst maar even lekker geluncht in het Kulturum, daarna hebben we nog even rondgelopen en zelfs nog een cache gepakt. Helaas wat vochtiger en meer begroeid, dus….. muggen!

  

Een monument in het bos, ter herinnering aan een slag om de haven, tegen de Russen, in 18honderdzoveel…

Na nog wat boodschappen in Umeå zijn we doorgereden naar een P bij een Japanse tuin/arboretum. Lekker rustig hier!

  

’s Avonds nog even de omgeving verkend… Het is echt de moeite waard om hier even een wandelingetje te maken!

  

  

Vrijdag 7-7

Vandaag hebben we een prachtige rit gemaakt over de 363, een binnendoorweg met een groen randje😁.

En weer een bruin bord gevolgd…. Maar eerst een lekkere lunch op een mooie plek👍

Het bruine bord leidde ons naar Vindeln Forsen. Eerst maar even weer wat plaatjes schieten van een indrukwekkende stroomversnelling 

  

Nog een bezoekje aan een voor ons idee enorme molen, nu gebruikt als kunstatelier.

  

  

  

Dat was weer een leuk uitstapje! Deze keer zonder lunch, die hadden we al gehad….

We zijn verder gegaan op de mooie route en staan nu in Lycksele, op de P bij de dierentuin😄 die trouwens niet de moeite van een bezoekje waard is morgen. We verzinnen wel weer wat anders…

  

En toen konden we niet verder

 Zondag 2-7

We hebben verrassend goed geslapen op de P langs de drukke weg! En we vertrokken mooi op tijd weer voor een volgende etappe, en misschien weer een leuk uitstapje?

We kwamen geen bruine borden tegen op dit traject (bruine borden geven iets bezienswaardigs aan), en we waren al een mooi stukje onder Skellefteå toen de motor vermogen begon te verliezen. Wil zag in de spiegel dat er zwarte rook uit de uitlaat kwam als ze gas gaf…. Niet goed dus! We hebben de eerste de beste afslag naar een mogelijke overnachtingsplek gekozen, dat was zo’n 5 km verder. De overnachtingsplek lag te ver van de weg af en niet goed bereikbaar voor hulpdiensten, dus we zijn op een inhammetje aan de weg gaan staan. ANWB gebeld…. Heerlijk dat we daar lid van zijn! Na een uur kregen we telefoon dat de chauffeur onderweg was en waar we precies stonden. Nog een uur later weer telefoon: hij moest eerst nog even iemand helpen met een ‘flat tire’. Uiteindelijk kwam hij nog een uur later bij ons, het was inmiddels half 6….

 

 

Hij had een truck bij zich waar we meteen opgezet konden worden, hij ging ons naar de garage brengen. En wanneer de garage tijd voor ons zou hebben…. Misschien over 4 tot 6 weken, het is vakantietijd….

Wat een belevenis weer, juffrouw Roos op de vrachtwagen ‘getakeld’…. Het laatste stukje moesten wij erin gaan zitten, want daarna kwam het achterste deel weer van de grond af. Een klauterpartij en dan zit je hoog en droog en veilig op zo’n oplegger. Maar wat een gewiebel! Gaat ie ook nog keren op het smalle weggetje, met z’n kont een hellend afsteekje in… het was net een kermisattractie, en daar hou ik al zo van….

Maar niet gezeurd en getreurd, we werden keurig afgeleverd bij de ford-garage in Skellefteå. De Coop is vlakbij dus eerst maar even een pizza halen, en een biertje…. En nog een keer bellen met de ANWB. Die gaan morgen bellen met de garage om te overleggen. 

 

Maandag 3-7

De wekker op 6 uur en zorgen dat we om 7 uur bij de balie van de werkplaats zijn… ze zitten inderdaad helemaal vol met werk, dus we hebben op ons allervriendelijkst gevraagd of ze asjeblieft vandaag alleen maar even willen kijken om te weten wat er aan de hand is, dan kunnen we verder overleggen met de ANWB. Wil heeft benadrukt dat we niet verwachten dat ze meteen gaan repareren, maar alleen de diagnose stellen zou fijn zijn. Dat zouden ze proberen….

En ja, het is gelukt. Om kwart voor10 al was er een monteur die alles ging bekijken en doormeten. Wij moesten binnen in de showroom wachten. Het duurde vrij lang, dus ik zei al: hij gaat hem meteen repareren! Maar dat was niet zo, hij kwam melden dat er 2 onderdelen kapot zijn: de injectie en als gevolg daarvan de sensor voor de uitlaatgassen. Die gaat hij bestellen, dan zijn ze er morgen en dan heeft hij een gaatje om de auto te repareren! Hoera! Als je je maar vriendelijk en begripvol opstelt….

Dinsdag 4-7

Een hele regenachtige dag, echt goed weer om binnen te zitten en te lezen…. En te wachten….

Aan het begin van de middag kwam ‘onze’ monteur melden dat er nog geen pakje was gekomen. Misschien vanmiddag nog en anders morgenochtend. Afwachten maar weer. We gaan door met lezen tot blijkt dat het vandaag niet meer lukt. Dan toch maar even naar buiten in de regen voor een boodschapje. Morgen is er weer een dag!

Woensdag 5-7

En ja, even voor half 11 kwam de aardige meneer van de balie: de onderdelen zijn binnen en we kunnen uw auto nu repareren! Hij bracht de sleutels van een leenauto, want het zou 3 tot 4 uur gaan duren….

We zijn naar een prachtig park gereden, met een soort openluchtmuseum. In een van de huizen was een weverij gevestigd, daar konden we binnen kijken. Indrukwekkende weefgetouwen en weefsels! 

  

 

Het was inmiddels gaan regenen. Gelukkig voor ons was er een restaurant vlakbij…. We hebben onszelf getrakteerd op een heerlijke lunch! We zijn er moe van…

 

Tijdens de wandeling voor de labcache zagen we deze lieve eendjes…

Op de terugweg kwamen we langs een kerkdorp

 

De parkeertijd was op, en we stonden net bij de auto: telefoon. De monteur belde dat de auto weer klaar is. 13.10 uur! Mooi op tijd! We zijn meteen terug gegaan en hebben de sleutels weer omgeruild…. we moesten een flink bedrag pinnen, maar we zijn weer op weg!

 

Zo ziet een wolkbreuk op de voorruit er uit😱

We staan nu op een P langs de kustweg, richting Umeå. Even bijkomen….

  

Morgen maar weer zien wat we verder gaan doen….

Een hele week Rosvik en rustig verder

 Zaterdag 1-7

We zijn de hele week in Rosvik blijven staan, en we deden zo weinig dat het geen zin had om iedere dag te schrijven😁. Het was warm, dus we deden rustig aan… lekker in de schaduw zitten lezen, een wandelingetje of een boodschapje, dat was het wel zo’n beetje. En een handwasje en lekker buiten laten drogen, het lijkt wel kamperen!

Bloemetjes geplukt op 1 van de wandelingen en dan net doen of je meedoet met de zonnewende-feesten… en daarna heb je een leuk bloemetje op tafel. Dit doen we niet te vaak, we zijn meer van het principe: geniet van de bloemen zoals ze groeien in de natuur….

 

Soms moest er schaduw gecreëerd worden….

 

We hebben de eerste anderhalve maand van onze reis naar het noorden zoveel kilometers afgelegd, dat we het nu wel even lekker vonden zo. Even bijkomen. En even genieten van de rust hier in noord-Zweden, hoewel het op de CP hier ook aanmerkelijk drukker was dan 2 jaar geleden!

Nog een paar prachtige bomen hier in het dorp

 

Vandaag zijn we weer verder gegaan. We laten de dobbelsteen bepalen welke weg we nemen😁en dat betekende voor vandaag: door langs de kust, naar het zuiden. Eerst maar eens boodschappen doen, en als we iets leuks/bezienswaardigs zien onderweg, erheen en kijken! Vandaag was dat kerkdorp Öjebyn, bij Piteå. Wil had geluk, want er was een grote zomermarkt…. Een grotere maat koekenpan gescoord, Wil helemaal blij! 

In het oude kerkdorp was een demonstratie van klederdrachten, met uitleg.

 

En tijdens het eten van een broodje even aan de buurvrouw gevraagd of er een kampeerwinkel in de buurt was. Na enig nadenken verwees ze ons terug naar Piteå, daar is een winkel van Kabe, het bekende caravanmerk. En ze hadden exact hetzelfde opstapje voor ons als die we kwijt zijn geraakt! Nog blijer….

Na dit uitstapje zijn we nog een klein stukje doorgereden langs de kust. We staan nu op een P bij Jävre, langs de E4. Het is een drukke weg dus de plek is niet zo idyllisch.

  

Gelukkig is het niet meer zo warm nu! 18 graden, zonnetje erbij, fris windje…. Heerlijk!

Helaas is mijn macbook ter ziele, dus we hebben aardig wat tijd besteed om alles op de i-pad toegankelijk te maken. Misschien ziet de blog er vanaf nu een beetje anders uit dus…. En we zijn gewisseld van mailadres, dus hopelijk komt alles goed over bij iedereen!