Daar gaat de bus

 Daar gaat de bus......

Vandaag hebben we onze bus afgeleverd bij de nieuwe eigenaren. Hij krijgt een prachtige nieuwe plek met hele fijne nieuwe eigenaren. En dat is maar goed ook, want het emotioneerde eerlijk gezegd meer dan we van te voren hadden bedacht. Het dichttrekken van de deur van de woning kostte aanmerkelijk minder moeite dan de bus achterlaten. We hebben hem natuurlijk van begin af aan opgebouwd en samen met Anno Huidekoper (van Camperfixx) uitgevonden hoe we het zouden kunnen doen. Een prachtig proces. Vervolgens alle beginnersfouten met hem gemaakt en steeds meer vertrouwd geraakt met het fenomeen 'camperen'. Nou is het natuurlijk ook zo dat dit de laatste actie was voor we echt niets meer anders hadden dan onze Tramp. Dus wat is wat qua emotie? Maar wees eerlijk: wie zou er niet een plekje als onze bus willen hebben als hij nu heeft gekregen?

Dit is 'm dan: de Tramp!

Gisteren laat op de middag hebben we de camper opgehaald. Hij was klaar gelukkig, het was nog even spannend want de achteruitrijcamera deed het niet meer... Gewoon een draadje los, zo simpel kan het zijn.

Zonnepanelen op het dak, een omvormer erbij: nu kunnen we macbook, fietsaccu, telefoon, I-pad opladen ook al staan we niet aan de stroom!

Uitleg gehad over van alles en nog wat maar nog niet genoeg, bleek later....

Daar staan we dan. Twee dagen de rijke bezitters van 2 huizen.... Het verschil in grootte is duidelijk.

Op de CP in Drachten, want Wil heeft donderdag haar laatste werkdag in de groentekraam van Bioweb op de markt.

Spullen overbrengen uit de bus, kijken of alles werkt.... Geen water uit de kraan en de wc spoelt niet door 😖. Net niet genoeg info gehad. En de koelkast moet op de gasfles werken, hoe doe je dat?

Het grote boek erbij en we komen overal achter gelukkig. Maar..... waar komt al dat water vandaan dat onder de camper uitloopt? Twee kleine pies-straaltjes klateren op de grond en banen zich een weg...

Een buurman doet z'n best om er samen met ons achter te komen. Er blijken aftap-kraantjes open te staan... Helaas is zo wel een behoorlijk deel van de tank leeggestroomd.

Uiteindelijk werkt  alles naar behoren, wat weer een fijne dag met veel nieuwe leermomenten 😆

De laatste marktdag was voor Wil een heftige dag. Veel cadeautjes en kaartjes van klanten, soms met tranen.... Fijn om zo'n werkplek te hebben gehad! Maar het is tijd om verder te gaan, en ze wordt ook een dagje ouder. Dan is het zwaar om met zulke warmte (of met kou in de winter) zo'n hele lange dag te werken.

Ik heb de bus helemaal leeggehaald en de camper verder ingericht. Alles is gesopt en morgen gaat hij naar de nieuwe eigenaars! Weer een bijzonder moment.

Drents-Friese Wold

We beginnen zo langzamerhand te beseffen dat we vrij zijn. Vrij! En wat een prachtige tijd hebben we hiervoor uitgekozen! 

Vrijdag was mijn laatste werkdag! Wat een heerlijke beslissing! Het is wel raar, maar het went vast heel snel. 

We staan nu sinds vrijdag weer op SVR-camping De Wilhelminahoeve in Elsloo. Dat bevalt prima, ook al is het erg druk geworden in het weekend. Nu is het weer wat rustiger. 

Zaterdag hebben we de rondwandeling rond het Aekinger Zand gedaan, 5,5 km. Heerlijk was dat. Jammer dat er mensen zijn die TOCH de paadjes ingaan waar duidelijk staat dat het rust-/broedgebied is voor vogels. De vrijwilliger van de vogelvereniging had het er maar druk mee en was erg blij dat hij een praatje met ons kon maken. "Jullie snappen het gelukkig...". Te gek voor woorden eigenlijk.

Gisteren liepen we nog even weer het Aekinger Zand op. Heerlijk rustig 's avonds, en niet in de blakerende zon! 

Vandaag een prachtig rondje gefietst door het Drents-Friese Wold, 31,5 km. Tijdens een stop racete broer Menno voorbij! Gelukkig kwam hij nog even terug. Hij moest snel z'n rondje nog fietsen, want hij kreeg bezoek van Sylvia. Ze gingen nog zwemmen in het Canadameer, naast de camping dus... We zijn er na 'thuis'komst nog even heen gegaan en hebben heel gezellig bijgekletst met Sylvia, Erik en Sieny. Wat weer heerlijk toevallig allemaal!

Nog even een mooi doorkijkje tijdens de fietstocht.

Morgen gaan we weer verder. We gaan naar Drachten, de nieuwe camper halen, onze 'Tramp'! 

Donderdag werkt Wil nog op de markt, voor het laatst. Daarna zijn we dus echt vrij!

En vrijdag leveren we onze trouwe camperbus af aan de nieuwe eigenaren. Dat zal ook wel raar zijn, maar gelukkig hebben we dan onze prachtige 'nieuwe' camper al. En dan kan het avontuur beginnen!

We zullen tot half juni nog in Nederland blijven om wat bezoekjes af te leggen en nog wat leuke dingen met mensen te doen. En dan....

Zonder huis

Vandaag leven wij voor de eerste dag zonder huis. Marja moet nog een paar dagen werken en dan is het definitief: samen op een paar vierkante meter zwerven..... Tot nu toe voelt het geweldig. Niet als vakantie, maar als vrijheid.

 

Na een hele lange dag heel hard werken, maken
we ons op voor onze eerste thuisloze nacht.

Onze eerste stop is de Wilhelminahoeve in Elsloo. Heerlijke rustige camping, vlakbij het Canadameer en in de bossen rond Appelscha. Vanuit hier kan Mar nog prima naar haar werk gaan (7 km).  Fijne camping, zeker ook de moeite waard om hier langer te staan als dat ooit nodig mocht zijn!

Afgelopen weekend waren we bij onze broer en schoonzus en zij gaf mij het oude vaasje van mijn moeder mee voor bloemetjes onderweg. Lelietjes-der-dalen uit hun tuin maken het feestje compleet! We zijn er erg blij mee, het staat gezellig en ruikt zo lekker!

En het volgende fantastische cadeau kwam van onze jongste zoon en schoondochter en de kinderen. Een digitale fotolijst! Die had ik willen kopen, maar ik had er gewoon nog geen tijd voor gehad, dus was van plan om me daar onderweg in te gaan verdiepen. Niet meer nodig dus! Ze hebben er al zulke leuke foto's op gezet! Daar worden we zo blij van!

Huis verkocht

 Ik moet weer even uitvinden hoe het ook weer werkt met het bloggen. Dat is dus ruim twee jaar geleden. Gek, het wordt dan ‘gewoon’ om steeds weg te zijn en als tweede: voor wie doe je het. Ik wil het voor mezelf doen, maar dan sla ik wat foto’s op in een mapje en dan weet en onthoud ik het ook. Het bloggen wordt dan minder belangrijk ook al doe ik het voor onszelf. Maar toch is dit weer een ijkpunt. Want: we hebben ons huis verkocht! 

De overdracht is per 26 mei, op 29 mei krijgen we onze ‘nieuwe’ tweedehands camper en gaan we het avontuur tegemoet wat al zo lang op ons netvlies brandt. Klein (nog kleiner) leven, en met de seizoenen mee. Beginnen in Portugal, met de lente mee naar de Noordkaap en daarna met de herfst weer naar het zuiden. De (oude) groene kustweg volgend. Voor onze nieuwe camper hebben we al getekend.

En hoe mooi is haar naam: Tramp! That’s why the lady is a Tramp!!!!!

Rond Apeldoorn

We hebben zaterdag een bijzonder samenzijn gehad in Veenendaal. ‘s Avonds zijn we naar Apeldoorn gereden om te overnachten. De CP was aan het eind van een grote P waar, naar ‘s morgens heel vroeg bleek, flink werd gebouwd.... Minder geslaagd dus. Gelukkig hadden we vlak boven Apeldoorn een leuk cacherondje uitgezocht, daar zijn we dus maar heen gereden om te ontbijten en daarna de wandeling te maken. Prachtig gebied. De moeite waard om verder te verkennen met de fiets of wandelend (we hebben nog zoveel doelen😀)...
Onvoorstelbaar: ik werd aangesproken door twee meisjes: “mag ik u wat vragen?” Natuurlijk mag dat.... Jehovagetuigen 😑 Gewoon midden in de rimboe, omdat er verderop een boerderij stond (en ik zei de gek).... Gelukkig was de wandeling zo mooi dat ik het snel weer vergeten was.

Geen slechte plek voor een ontbijtje

En mooie koeien. Geen Frisian Holsteiner te bekennen en vaak kalfjes 

bij de moeders. Ook opvallend hoeveel bloemen en grassoorten er in 

de weiden stonden en hoe ontzettend veel (verschillende) vogels 

we onderweg hoorden!  

Fantastisch mooie brem met die rode blos. 

Het is zo niet goed te zien, maar het waren erg grote bloemen.

En wat jongvee. Ze vonden het helemaal niks die vreemde 

snoeshanen bij hun weiland. 

Hier nog zo'n 'boos' beest.... We trokken een cache naar beneden

(hoog in de boom aan een rolmaat bevestigd) en daar zat dit heerschap op.

Paaspicknick in Onstwedde

Vandaag was het Tweede Paasdag, een hele late pasen dit jaar en werkelijk prachtig weer! Het werd zelfs de warmste Tweede Paasdag ooit. Maar tweede paasdag is vooral een dag om stilletjes thuis te zitten, want de gekte in tuincentra, Ikea’s en wat dies meer zij, daar willen wij verre van blijven. Maar als je nou naar oost-Groningen gaat. Niemand gaat naar oost-Groningen behalve oost-Groningers zelf en eigenlijk moet ik dat helemaal niet vertellen, maar jonge jonge wat is het daar mooi. We hebben gewandeld in het dal van de Ruiten-Aa. Eerst een heerlijke paaspicknick, daarna een wandeling en als toetje de restjes opeten. Wat een heerlijke dag!