Over de hoogste weg van Zweden en slapen op het hoogste punt

 We zijn gisteren erg laat wakker geworden, pas na half 10 en dat is erg laat voor ons doen. Eerst maar even Martijn geappt om te feliciteren met zijn 40ste (!) verjaardag! Daarna rustig ontbeten en afgewassen, tegen 12 uur reden we weg.

Al vrij snel weer een eerste stop, bij een soort openluchtmuseum. Leuk om te zien! En natuurlijk weer koffie met... we groeien bij de klippen op...

Even verderop alweer gestopt: een bijzonder punt stond aangegeven langs de weg, een meteorietkrater van 2000 jaar oud. Een mooie rustige plek, dus meteen maar even het mandje met lunchbenodigdheden opgehaald en zitten lunchen op een bankje. En Martijn gebeld en toegezongen😁

Door naar Funäsdalen, daar boodschappen gedaan. Dit is echt een toeristische plaats voor de wintersport, met een kabelbaan steil de berg op....brrrr.

We kwamen over een stroompje en zagen 2 parelduikers vlakbij, prachtig!

Vanuit Funäsdalen de weg op naar Ljungdalen, de hoogste weg van Zweden. Niet echt een mooi geplaveide route.... steenslag, wel goed vastgereden en breed genoeg gelukkig, maar de camper zit nu onder het stof.... en de fietsen achterop dus ook😱....

Maar wát een prachtige weg om te rijden, dit hadden we niet willen missen!

We hadden een overnachtingsplaats uitgezocht op de app van Wil, zo ongeveer halverwege de weg. Bleek ook meteen het hoogste punt te zijn. Een hele grote parkeerplaats, dus daar kunnen héél veel campers op!

De rendieren die daar liepen waren er al helemaal aan gewend en maakten gebruik van de schaduw die de campers bieden.

Natuurlijk lag er ook een cache, die was gelukkig goed te pakken zonder dat het opviel.

Een prachtig uitzicht hadden we daar, Wat een vlakte, wat een kleuren... 's Avonds nog even een wandelingetje gemaakt en vroeg naar bed.

Het was alweer een warme dag, zo'n 25 graden en volop zon. En dat het niet donker wordt 's avonds, daar zijn we nog niet echt aan gewend. 

Ik gluurde nog even 's nachts om half 2 naar buiten... nog steeds niet donker!

Hier hebben we overnacht:

Vanochtend waren de rendieren er nog. En weer schaduw zoeken....

We waren nu wat vroeger wakker gelukkig, half 8. Eerst Tijn appen om hem te feliciteren...

We reden nu lekker vroeg, half 10. Het was nog een kunst om tussen de rendieren door te manoeuvreren, want ze gaan dus echt niet aan de kant en stonden natuurlijk net achter ons....

De weg werd eigenlijk steeds een stukje slechter.... Na de afslag naar Åsarna werd het weer een gewone asfaltweg. We hebben even koffie gedronken bij een visserscamping en daar het toiletje geleegd. Wil wilde ervoor betalen, dat heeft ze geweten.... afzetter!

Verderop langs de weg was nog een lekker rustige plek om even te lunchen. Daar zouden we ook kunnen overnachten, maar het sprak ons niet echt aan. Veel troep bij de picknicktafel. Wel per ongeluk nog even weer een cache meegepakt😁!

We zijn nu neergestreken vlak voor Åsarna, een natuur-kampeerplaats aan het water. Heerlijk rustig, lekker in de schaduw, tijd om lui te zijn! En we zagen nog een grote zaagbek met jongen! Fantastisch!

Misschien blijven we hier staan voor de nacht, misschien ook niet, we hebben nog alle tijd om te beslissen.

Alweer een waterval én eerste rendieren!

 We zijn weer een klein stukje verder gereisd naar het noorden. En we beginnen het echt te leren: overal waar iets te zien is, gewoon stoppen en kijken. En niet alleen maar grote wegen nemen maar juist ook wat kleinere. En gewoon een wandelingetje maken, het maakt niet uit hoe ver we per dag komen. Wat een leven....

De dag begon alweer heerlijk met een ontbijtje in de zon met uitzicht op het meer.

Na nog wat administratie afgehandeld te hebben (helemaal geen straf, zo even tussendoor op zo'n plek) vertrokken we en kwamen al heel snel bij de eerste stop: een waterval.... Heerlijk rustig hier, gelukkig maar, want de weg ernaar toe was niet erg breed...

Wil helemaal enthousiast, want ze heeft haar eerste waterspreeuw gezien!!!

We reden een prachtige route over een hoogvlakte. De Tramp doet het fantastisch gelukkig...

Voor de lunchpauze hebben we een gigantische parkeerplaats tot onze beschikking bij een ski-piste - leeg in deze tijd van het jaar😁

Verderop onderweg zag ik mijn eerste rendieren in het wild! Gaaf! En best moeilijk om zo snel te fotograferen door de autoruit.

We deden nog een poging tot een wandelingetje, maar het was daar erg drassig, we liepen echt over hoogveen. Later hoorden we dat het in deze omgeving pas de tweede week is dat het hier zulk mooi weer is. Wij hebben echt wel geluk! Ze slaan hier het voorjaar gewoon over.

Nog een heel kort stukje van een een pelgrimsroute gelopen:

Na nog wat gegeten te hebben bij een eettentje dat al kilometers van tevoren werd aangekondigd door rode bordjes, iedere kilometer herhaald (slim hoor!) zijn we aangekomen op de camping waar we overnachten. Een echte camping maar weer es, mét douche, ook wel es fijn... (dat douchen in de camper doen we echt alleen in noodgevallen).

Het eettentje was van Nederlanders, waar we nog heel leuk mee gepraat hebben en van wie we nog mooie routetips hebben gekregen voor het vervolg van onze reis!

Alweer een camping aan het water en met een prachtig uitzicht...

Bezoek aan de Njupeskärfallen: de hoogste waterval van Zweden

 De overnachtingsplaats was op zich prima, maar het was al goed te merken dat het een toeristisch gebied is. De nationale parken zijn blijkbaar erg in trek bij de Zweden, zoals we later op de dag nog goed zouden merken...

De camping stroomde goed vol met campers. Dan is de sanitaire voorziening (3 droogtoiletten) toch niet afdoende. En ook best wel vervelend dat je je eigen toiletje niet daarin mag lozen😱, daar moesten we later op de dag een oplossing voor zoeken (en dat is gelukt, in een toilet op een parkeerplaats😀).

De lokatie was wel prachtig, zo aan een stroompje. De overburen waren allemaal al vroeg weer vertrokken, dus wij konden heerlijk aan de waterkant ontbijten (met uitzicht op een visser in het water).

Je kon vanaf de camping naar de waterval lopen, maar dat was nog bijna 6 km. En dat dan 2x natuurlijk. We zijn nog niet zo getraind in heuvelachtig gebied, dus maar even doorrijden naar de volgende P, de officiële toegang tot de waterval. Wat een drukte! Echt helemaal vol met auto's, en ook het camperdeel was afgeladen. Toch nog een plekje kunnen vinden, en waar we normaal gesproken niet aan beginnen als het zo druk is, we hebben de Tramp toch maar neergezet en zijn met de stroom mee gaan lopen naar de waterval. Het was zeker de moeite waard, en het was af en toe wel file-lopen maar dat was niet echt hinderlijk.

Na toch nog maar even een kopje koffie op het terras (net echte toeristen) zijn we weer doorgegaan. Na 2 fikse reisdagen hebben we met elkaar afgesproken dat we gaan staan zodra we een mooie plek zien. En dat was al heel snel😁 maar ja, we hebben alle tijd.... In principe gaan we verder richting het noorden (de poolcirkel?!), maar hoe snel dat gaat is in het geheel niet belangrijk....

We staan nu aan een rivier, dit verbrede stuk heet Örebäcken; je mag langs deze rivier niet vrij kamperen om de natuur te beschermen. Daarom hebben ze veel van dit soort parkeerplaatsen aangelegd en zo natuurlijk mogelijk gehouden. Het is hier fantastisch!

Benieuwd hoe het vanavond met de muggen/knutjes is, dat was gisteren niet echt prettig😱