zaterdag 17 juli 2021

Eerst verder westwaarts en dan toch weer noordwaarts.... we zijn lekker aan 't zwerven!

 In Rosvik was niet zoveel te beleven. We hebben leuke stukjes door het dorpje gewandeld, o.a. naar een mooi klein haventje. Ook daar stonden campers (kleine busjes). Nog enorm genoten van een klein ventje (plusminus 1,5 jaar) dat op z'n kromme pootjes het picknickkleed weer pakte uit handen van z'n moeder, hem keurig weer uitspreidde op het zandstrandje en er naast plofte op z'n gat om z'n schoentjes weer uit te trekken. Zo heerlijk dat, waar je ook bent, de geluiden en de lichaamstaal van kinderen perfect duidelijk maakt wat er aan de hand is en wat ze willen! Hilarisch.

Verder erg rustig aan gedaan daar, veel gelezen, ook heerlijk! Na een poging tot een cache-rondje op de fiets (weer mislukt vanwege de muggen!) zijn we weer vertrokken, verder naar het westen. In het plaatsje Lauker zijn we weer gestopt, daar is een spiksplinternieuwe 'ställplats' van het dorp met gebruik van douche/toilet en goed uitgeruste keuken, en stroom, en alles gratis! De Zweden kunnen via Swish (betalen via QR-code) een vrijwillige bijdrage doen, buitenlanders kunnen als ze willen een bedrag geven in het naastgelegen café. Mooi initiatief!

Bij de rode marker is Lauker (bij de blauwe stip zitten we nu).

We hadden geluk en konden de plek met het mooiste uitzicht uitkiezen😁


Ook op deze plek hebben we heerlijk rustig aan gedaan. Even een wandelingetje het dorp in, dat is het wel zo'n beetje. Veel lezen, een spelletje doen.

Vandaag wilden we wel weer verder. Het noorden lokt!
Onderweg eerst nog even bij Arvidsjaur aan om boodschappen te doen en nog even een oud kerkdorp voor de sami's bekijken. Toch mooi om even te zien! De oudste huisjes stammen uit de 17e eeuw. 


Vakmanschap, zo'n trappetje! 'Gewoon' de juiste boom uitzoeken met takken op de goeie plaats!


Rendierhuiden hangen te drogen tussen de huisjes, en de wilgenroosjes groeien er onder😁
Er staan trouwens enorm veel wilgenroosjes langs de weg hier in het noorden. Het wordt nu ook wat frisser, maar dat kan ook komen omdat de wind nu uit het noorden komt. Een echte poolwind...

We staan nu op langs een zeer snel stromende rivier, even voorbij Moskosel, 100 km voor Jokkmokk (en de poolcirkel...) 

Weer een prachtige plek! Vlakbij de brug/de grote weg, maar die hoor je niet door het geluid van het water. 

Vlakbij vonden we verse eland-keutels, dus wie weet....
Op de weg hier naartoe moesten we 2 keer stoppen omdat een rendier doodgemoedereerd de weg op stapte....
Dat is toch wel de charme van het noorden, steeds dunner bevolkt, steeds rustiger op de weg, veel ongerepte natuur. Heerlijk!


dinsdag 13 juli 2021

Lekkere rust, onweer, en muggen..... en weer verder!

 De volgende dag (zondag) een cache-wandeling maken was niet echt een goed idee. In de nacht was het vreselijk aan het onweren en de regen kwam met bakken uit de hemel.... Het was bewolkt en 's morgens eerst nog regenachtig, en het onweer kwam weer terug. Het was vreselijk vochtig, dan is het niet echt handig om een wandeling in het bos te maken...

We hebben heerlijk rustig aan gedaan en zijn toch ook nog druk geweest met wat klusjes. Als de Gloria zo lekker voor-geweekt is kun je hem/haar lekker weer poetsen, alle vuil van de steenslagwegen er weer af, en de muggen.... En de was kan ook nog wel even gedaan, want het blijft verder droog...😁

Het is zo heerlijk rustig op deze camping, dat we gewoon konden ontbijten met het soundboxje op tafel met de Messa di Gloria (alweer Gloria!) van Puccini... fantastisch!

Gisteren toch maar een poging gedaan om de cache-wandeling te gaan doen. Hij ging voornamelijk door het bos, en zodra we stil stonden werden we en masse aangevallen.... we hebben de wandeling heel erg snel afgemaakt (net niet gerend😁) en zijn niet meer stil blijven staan... dus geen caches gevonden....

hier viel het nog mee met de muggen

Het was heerlijk om een paar dagen op 1 plek te staan. Het is net of we daar nu pas aan toe zijn. De sanitaire voorziening was niet optimaal, daarom zijn we vandaag weer verder getrokken. We hebben een plek uitgezocht waarvan we denken dat die ons weer dezelfde rust gaat geven. Dus niet bij het strand, niet bij een zwemplek, niet bij een haven..... aan het water wordt hem even niet.

Onderweg tijdens het boodschappen doen kwam Wil in gesprek met een jong Duits stel met 2 kleine kinderen. Ze waren erg blij om even Engels en Duits te kunnen praten! Ze zijn kort geleden naar Zweden verhuisd omdat ze het beleid van de Duitse regering omtrent corona vreselijk vinden. Hij gaf kunstcursussen, leren schilderen, en kon/mocht opeens niks meer. Ze hebben deze grote stap in hun leven gemaakt om weer iets nieuws op te kunnen bouwen. Dapper! We hebben hun adres gekregen en als het zo uitkomt in het reisplan gaan we zeker bij ze langs (of anders passen we het reisplan aan...).

We staan nu in Rosvik, vlak onder Luleå. Nog verder naar het noorden dus, al bijna bij de Finse grens 😱!

Het is een terrein bij het gemeenschapsgebouw van het dorp, en de wc's/douches en keuken van dit gebouw staan tot onze beschikking. Hartstikke mooi en kraakhelder, en een enorme keuken!

Tot nu toe alleen 1 andere campinggast.... Weer heerlijk rustig dus! 

We gaan ons hier even lekker settelen en kijken wat we hier aan wandelingetjes/fietstochtjes kunnen doen. Luieren en lezen kan in ieder geval!

Weer een primeur voor vogel spotten: 2 notenkrakers, vlakbij! Wil blij 😃

zaterdag 10 juli 2021

Door naar Lövånger, behoefte aan rust

 De overnachtingsplaats aan de kust was helemaal geweldig qua uitzicht, maar ook wat onrustig en druk. We zijn dus maar 1 nacht gebleven. Wel heerlijk ontbeten op het strand (!) maar we hadden niet de moed om de golven te trotseren...


We hebben gisteren maar een uurtje gereden naar de volgende plaats die we hadden uitgezocht: Lövånger.

Je kon bij de kerk staan (gratis, toilet aanwezig) maar vlakbij was ook een hele eenvoudige camping, niet duur. Daar hebben we voor gekozen, je kunt dan wat vrijer buiten zitten en we zitten nu lekker in het groen, in een natuurgebied. Niet zo'n geweldig uitzicht, en geen zwemwater, maar hé, je kunt niet alles hebben! Want de rust is werkelijk heerlijk, we merken dat we daar aan toe zijn en besluiten meteen hier een paar dagen te blijven.


We zitten in een plaatsje waar nog een oud kerkdorp bewaard is gebleven. Bij de kerk staan allemaal kleine houten huisjes waar de boeren uit de verre omgeving konden overnachten als ze naar de kerk gingen. Nu worden ze verhuurd als vakantiehuisjes, enkele zijn privé-bezit. Een van deze huisjes is beschikbaar voor de campinggasten om de douche en wc en keuken te kunnen gebruiken, want het 'service'-gebouw is 'under construction'.


We maken 's middags een wandeling in de omgeving en komen er achter dat er een mooi cache-rondje te lopen is hier. Daar is het nu te laat voor, maar dat wordt dus een mooie besteding voor 1 van de komende dagen.
Het lijkt er de hele dag op dat we het rijk alleen hebben, maar 's avonds laat komt er toch nog een camper bij. De volgende ochtend vertrekt hij weer vroeg😁

We hebben heerlijk geslapen en heerlijk rustig aan gedaan vanochtend. Daarna zijn we op de fiets gestapt (eerst zadel en stuur weer ontdaan van al het stof😱) voor één van de uitgezette fietsrondjes. We misten de eerste de beste afslag omdat er geen bordje stond, maar daardoor kwamen we wel terecht bij een mooi haventje aan een inham van de zee! Tijd voor picknick!

Het was lekker om even te fietsen, maar we zijn veel over gravel-/steenslagwegen en bospaden gekomen. Arme fietsen... Hier in het noorden moet je daar dus zeker rekening mee houden als je een ritje gaat maken, zowel voor de fiets als voor de auto. 


Morgen gaan we een cache-wandeling maken. De muggenspray moet mee....


donderdag 8 juli 2021

Een naam voor de camper, klusjes, een onverwachte historische bezienswaardigheid en: de zee!

We waren al steeds op zoek naar een geschikte naam. Truus? Nee, zo heet onze Tomtom al. Tramp? want dat is het type en tramp bekent vrije meid, heel toepasselijk dus. Miep? Nee.... tante Toet? Nee, toch maar niet. Sinds 4 juli hebben we een naam! Die naam danken we aan een app-conversatie tussen Wil en onze kleinzoon Tijn. Hij was jarig die dag en dan stuur ik gewoontegetrouw de tekst: Van harte hiep hiep hoera in de Gloria! Tijn vroeg aan Wil (!) waar de Gloria eigenlijk ligt.... Haar antwoord was: Nou ... volgens mij in de camper ten westen van Östersund in Zweden (daar waren we op dat moment), maar als je 't zeker wil weten moet je Marja vragen😂. Vanaf dat moment hebben we de camper dus Gloria genoemd! Met dank aan Tijn😁!

We zijn inderdaad nog een dagje op de camping gebleven. Soms is het handig om wat aardse gemakken te hebben voor ordinaire klusjes.... De was is weer gedaan (en ik zit nu met een blaar op m'n hand) en de camper is ontdaan van de dikste laag stof.

Zo zagen de camper en de fietsen er uit.....😱

We hebben ze wat globaal gefatsoeneerd, het heeft nog geen zin om ze echt goed te poetsen.

Maar wat eerst nog aandacht verdient: Wil is zo dapper geweest om te gaan zwemmen, de eerste avond op de camping! Ze had behoefte aan het 'sauna-effect', ze had het zo warm! Ik heb flink wat foto's en zelfs 2 filmpjes gemaakt, zo bijzonder was het!


De volgende ochtend hebben we allebei gezwommen en het is inderdaad heerlijk!!! En vanochtend weer, het werkt echt verslavend! Het voornemen is om nu iedere ochtend te gaan.

Vanochtend zijn we weer doorgegaan naar de volgende bestemming. Maar eerst zag Wil nog 2 roodhals-futen, ze was helemaal enthousiast!

De bedoeling was om vlak voor Umeå op een parkeerplaats te gaan staan, bij Norrfors. Dat zou aan een riviertje liggen, maar daar was niet bij te komen helaas, en het was een vrij krappe plek tussen de bomen. Wel was er nog een wandelpad met een houten loopbrug over prachtige rotsen met als eindbestemming: rotstekeningen van 7000 tot 3000 jaar oud, ontdekt in 1998. Prachtig om te zien! Wat een bijzondere plek om zomaar 'toevallig' terecht te komen!



We hebben vervolgens een nieuwe plek uitgezocht, vanaf Umeå noordwaarts, maar de weg was gedurende 10 km. in onderhoud en we konden er niet af... En terug over binnenweggetjes is wat ons betreft geen optie meer, hier in het noorden.

Dan maar weer een nieuwe keuze (van de Park4night app): aan de kust, halverwege tussen Umeå en Skellefteå. Prachtig! Uitzicht op de golven van de Botnische golf, wel een harde koude wind maar dat is als tegenhanger van de 'hitte' van de afgelopen weken niet erg... Maar of morgen een duik in de golven wat wordt?



Keutels van een eland op het strand😱

dinsdag 6 juli 2021

Lege gasfles en niet-zo-toegankelijke wegen....

 We zijn dus zondag heerlijk op de natuur-kampeerplaats blijven staan. Er kwamen nog 2 kampeerders bij, dat voelt altijd iets veiliger. We hebben heerlijk de hele middag en avond 'niks' gedaan!

De volgende ochtend bleek dat de eerste gasfles al leeg is. Dat vonden we toch wel vrij snel Na een telling bleek dat we maar 9 nachten zonder stroom hebben gestaan al die tijd... Dat betekent waarschijnlijk dat onze fantastische koelkast toch wel veel gas neemt. 

We moesten dus even uitzoeken waar de fles gevuld dan wel omgeruild zou kunnen worden. Dat kon in Östersund, dus daar moesten we dan maar vast naar toe. En binnenkort even uitrekenen of het voordeliger is om aan de stroom te staan (daar betaal je hier in Zweden al gauw € 4,- per dag voor) als je toch op een camping bent. En, nog iets om over na te denken: als dit betekent dat we voortdurend aan campings gebonden zijn, moeten we dan niet een andere oplossing bedenken? We staan graag gratis of heel goedkoop met weinig voorzieningen, daar word je dan toch erg in beperkt. Is laten ombouwen tot een LPG-systeem een optie? Dan moet je ook bekijken in hoeverre dat overal verkrijgbaar is.

Onderweg hebben we nog even weer een afslag genomen naar een kerkje, daar lekker geluncht: ciabatta-broodje met een vegetarische burger! Handig als je je eigen keuken gewoon bij je hebt...

In Östersund bleek dat de fles niet gevuld kon worden. Dat kan alleen maar in de toeristische gebieden aan de kust en in het zuiden. En dezelfde gasfles had hij niet, wel een grotere. Gelukkig paste die in het gasfles-compartiment, dus dat hebben we gedaan. Nu hebben we een extra fles van 10,3 kg ipv 6 kg, voelt ook wel weer lekker.

In Zweden werken ze meer met eigen Zweedse gasflessen, die kun je overal krijgen en inwisselen. Maar daar heb je alleen wat aan in Zweden.... We worden steeds wijzer op onze reis! Tot nu toe geen echt onoverkomelijke problemen, alleen uitdagingen😁

We waren van plan om in Östersund te gaan overnachten, maar het was overal erg druk. P aan het water in de haven: overvol. P 11 km verderop aan het water, bij een zwemgelegenheid: daar konden we niet eens bij komen vanwege alle personenauto's die aan de kant geparkeerd stonden. Verder alleen maar peperdure campings, en we hadden genoeg van de drukte....

Dan maar door richting Strömsund. Onderweg goed opletten, maar er was geen mogelijkheid om te overnachten. We zijn op een camping aan de rand van Strömsund terecht gekomen, weer aan het water. Een heerlijk plekje!


De klaver is hier groter dan de margrieten .....

Het opstapje van de camper ging opeens niet meer naar buiten. Wil heeft het voor elkaar gekregen dat hij nu half uitgeschoven kan worden, maar lastig is het wel. Maar even een keer naar laten kijken.... Gelukkig hebben we het losse opstapje die we voor de bus hadden ook bij ons😁

Het weer is nog steeds prachtig, de nachten zijn soms te warm.... dat, en het feit dat het bijna niet donker wordt (ook al hebben we goed schermen voor de ramen!), en dan nog een mug....😏 Als  de problemen niet groter worden dan dat...

Vanochtend eerst nog even 3 korte broeken gewassen en toe zijn we weer doorgegaan. We hebben afgezien van de rondweg die iedereen rijdt (Wildmarkvägen) en besloten om nog een stukje door te gaan naar het noorden. Via Dorothea en Vilhelmina (ja, echt waar!) en daarna afbuigen naar het oosten richting Lycksele, over een mooie weg (geel op de kaart, met een groen randje). Erg mooi uitgezocht door Wil, het was ook een prachtige weg. Het probleem was alleen dat er op een gegeven moment aangekondigd werd dat ze met het onderhoud bezig waren. Nog niets aan de hand denk je dan, af en toe even een stukje grind en wat kuilen, nog steeds niet erg. Maar opeens was het alleen nog maar stenen. Geen gravel of steenslag, maar dikke stenen. Dat rijdt niet echt fijn. En het hield niet op, het was nog 50 km tot Lycksele. We zijn omgedraaid en hebben een afsteekje genomen naar een grotere weg. Een afsteekje van 16 km, waarvan de eerste 10 steenslag, niet te breed, met van die ribbels waarvan je auto bijna uit elkaar trilt....

Arme camper, hij heeft heel wat te verduren gehad vandaag, en hij ziet er niet meer uit! En we hadden hem zo mooi gepoetst!

We staan nu weer op een camping, even voorbij Lycksele, weer aan het water. Misschien blijven we een dagje extra om zowel de camper als de kleren te wassen...

Steenslagwegen zijn vrij normaal in Zweden, zeker hier in het noorden. De campingbaas vroeg nog of we van plan waren naar Vilhelmina te gaan, want dat is momenteel niet te doen... Nee, dat hebben we gemerkt, daar komen we vandaan!

De stroomkabel die het vanmorgen nog deed zei bij het aansluiten: doe het zelf maar. De camping-eigenaar heeft hem doorgemeten: het ligt niet aan het snoer, dus we moeten de stekkers vervangen. Gelukkig hebben we nog extra bij ons, dus we zijn weer goed voorzien van energie.